Historia Sił Powietrznych Rzeczpospolitej Polskiej zaczyna się wraz z końcem I wojny światowej.
Na początku, w 1918 roku istniało, na terenie innych państw, między innymi w Rosji i we Francji, kilka polskich eskadr. W roku 1919 trafiły one na terenach polskich.
Już w listopadzie 1918 r. zaczęto tworzyć Siły Powietrzne. Ich głównym wyposażeniem były maszyny zdobyte lub pozostawione przez armię zabarców. Najwięcej sprzętu zdobyli Polacy w bitwie o Ławicę, 6 stycznie 1919 r., kiedy to w ich ręce trafiło kilkaset rozmontowanych i zakonserwowanych samolotów bojowych i balonów obserwacyjnych. Na tym sprzęcie stoczyli wiele zwycięskich potyczek.
W 1919 r. zaczęto kupować samoloty z I wojny za granicą. Polacy stali się więc właścicielami samolotów brytyjskich, francuskich, niemieckich, austriackich, a także włoskich.
Już w 1925 r. utworzono Oficerską Szkołę Lotnictwa w Grudziądzu, która w 1927 r. przeniesiono do Dęblina.
Po wojnie z bolszewikami, stare samoloty zaczęto wycofywać, a na ich miejsce zaczęto sprowadzać nowe, głównie z Francji. W posiadaniu Sił Powietrznych były także bombowce produkowane w Polsce na licencji.
Od początku lat trzydziestych, lotnictwo polskie zaczęto wyposażać w samoloty polskiej konstrukcji, produkowane w Polsce. W 1933 r. służbę pełniły myśliwce PZL P.7a, a także PZL P.11a. W następnych latach jednostki wyposażano w myśliwce PZL P.11c. Niestety, to co w tamtych latach było nowe, w 1939 r. było już sprzętem przestarzałym. Rozwinięte konstruikcje tych samolotów były kierowane na eksport, a inne modele bombowców, a także cięzkich myśliwców nie doczekały się seryjnej produkcji. Także polskie lotnictwo nie było dostatecznie przygotowane na wydarzenia II wojny światowej.
Do 1939 roku, polskie lotnictwo zorganizowane było w 6 pułków. 1 Pułk Lotniczy mieścić się w Warszawie, 2 Pułk w Krakowie, a 3 Pułk w Pozaniu. Wszystkie one powstały w 1921 r. 4 Pułk Lotniczy, powstały w 1924 r. miał siedzibę w Toruniu, 5, zorganizowany w 1928 r., mieścił się w miejscowości Lida, a 6 Pułk Lotniczy, zorganizowany w 1925 r. w Skniłowie.