Wojska Obrony Przeciwlotniczej, to obok Wojsk Lotniczych i Wojsk Radiotechnicznych, jeden z elementów tworzących Polskie Siły Powietrzne.
Wojska Obrony Przeciwlotniczej (OPL) uczestniczą w walce ogólnowojskowej w sposób uzgodniony, co do miejsca, celu i czasu, z innym rodzajem wojsk. Celem ich działania, jest wraz z siłami powietrznymi, wojskami OPL marynarki wojennej oraz wojskami walki elektronicznej, zapewnienie osłabionym wojskom i innym obiektom warunków sprzyjających pomyślnemu osiągnięciu celów. Zadanie to jest realizowane głównie przez aktywne niszczenie i obezwładnianie przeciwnika w powietrzu.
Wojska te mają także za zadanie osłanianie wojsk lądowych we wszystkich formach działań operacyjnych i taktycznych, obiektów i urządzeń logistycznych oraz innych obiektów, a także ich ostrzeganie i informowanie o zagrożeniu powietrznym.
Wojska Przeciwlotnicze zorganizowane są w oddziały i pododdziały przeciwlotnicze, które wchodzą w skład ogólnowojskowych związków operacyjnych, ogólnowojskowych związków taktycznych i oddziałów. Dodatkowo, w strukturach obrony przeciwlotniczej znajdują się pododdziały dowodzenia i zabezpieczenia.
Podstawową jednostką taktyczno – ogniową, która może samodzielnie wykonywać zadania bojowe, jest pułk i dywizjon przeciwlotniczy. Natomiast zasadniczym pododdziałem ogniowym wojsk obrony przeciwlotniczej jest bateria przeciwlotnicza.
Jednostki te wyposażone są w różne zestawy środków napadu powietrznego, które różnią się między sobą pod względem zasięgu, sposobu kierowanie i możliwości rażenia. Klasyfikuje się je jako: przeciwlotnicze zestawy rakietowe, przeciwlotnicze zestawy artyleryjskie, przeciwlotnicze zestawy rakietowo-artyleryjskie.
Te ostatnie zestawy, ze względu na odległość skutecznego ognia, dzieli się na: bliskiego zasięgu, małego zasięgu i średniego zasięgu. Zestawy artyleryjskie, ze względu na kaliber, dzieli się na lekkie, średnie i ciężkie.
Od siły i organizacji systemami ognia przeciwlotniczego zależą formy działalności wojsk obrony przeciwlotniczej. Są to: osłona obiektowa, polegająca na osłonie najważniejszego elementu ugrupowania bojowego wojsk lub innych ważnych obiektów, a także osłona strefowo obiektowa, polegająca na osłonie dużego obszaru bez wyznaczenia ważnych obiektów osłony.