Wojska Radiotechniczne

Wojska Radiotechniczne, to obok Wojsk Lotniczych i Wojsk Obrony Przeciwlotniczej, jeden z rodzajów wojsk wchodzących w skład Sił Powietrznych.

Rozwój wojsk tego rodzaju nastąpił w czasie II wojny światowej i w latach powojennych. Ich głównym przeznaczeniem jest prowadzenie ciągłego rozpoznania radiolokacyjnego oraz radiolokacyjnego zabezpieczenia działań Sił Powietrznych.

Rozpoznanie radiolokacyjne polega na ciągłej obserwacji przestrzeni powietrznej wydzielonymi siłami i środkami. Natomiast radiolokacyjne zabezpieczenie działań bojowych obejmuje zabezpieczenie działań bojowych Wojsk Lotniczych i Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.

W czasie pokoju, Wojska Radiotechniczne utrzymują parametry strefy rozpoznanie radiolokacyjnego zgodnie z wymogami dyrektywnymi, wydają informację radiolokacyjną, która jest niezbędna do zabezpieczenia działań dyżurnych sił i środków służb powietrznych, a także prowadzą radiolokacyjne zabezpieczenie akcji poszukiwawczo-ratowniczych. Natomiast w czasie kryzysu i wojny, wojska te zajmują się poprawą lub odtwarzaniem parametrów strefy rozpoznania radiolokacyjnego, a także wydawaniem informacji radiolokacyjnej, niezbędnej do zabezpieczenia działań bojowych aktywnych środków walki.

Inaczej mówiąc, Wojska Radiolokacyjne zajmują się wykrywaniem i śledzeniem pilotowanych i bezpilotowych środków napadu powietrznego, których powierzchnia skutecznego odbijania fal elektromagnetycznych jest bardzo mała. Wojska te są w stanie obserwować dużą liczbę działających jednocześnie obiektów powietrznych, które wykonują lot od wysokości bardzo małych do stratosferycznych.

W skład Wojsk Radiotechnicznych Sił Powietrznych wchodzi 3 Brygada Radiotechniczna wraz z czterema podległymi batalionami radiotechnicznymi: 3 brt W Sandomierzu, 8 brt w Lipowcu, 31 brt we Wrocławiu i 34 brt w Chojnicach.

W skład wyposażenia Wojsk Radiotechnicznych wchodzi kilkadziesiąt stacji radiolokacyjnych różnego typu. Do najnowocześniejszych stacji radiowych należą, eksploatowane od 2007 r., urządzenia typu NUR-12, które stanowią wyposażenie posterunków radiolokacyjnych dalekiego zasięgu, a także mobilne stacje radiolokacyjne średniego zasięgu, typu TRS-15 ODRA.